پرانتز بسته

سلام ...
تو اتاقم آینه دارم ؛ سه تا ! اما دیگر هیچ وقت خودم را توی آنها نگاه نمی کنم ؛ از روزی که آن طور گفتی ! هر وقت از جلوشان رد می شوم ، تو را می بینم که صورتت را آورده ای جلو و می خواهی ببوسی ام !

... اما تو که نیستی و من که حتی غبار روی آینه ها را پاک نمی کنم ...

اما تو که نیستی و من که وحشیانه به روی خودم چنگ انداخته ام تا تاب بیاورمت !

تو نیستی و گناه من همین است : نبودنت !